(2010)

Conta Ànghjulu Canarelli chì à Ghjuvan’Francescu Corda, chì li chersi trent’anni fà com’era ch’eddu ùn iscrivìa micca, li risposi : « (…) ùn mi vinìa mancu à u spìritu, aghjà chì ùn avìu nisciun diploma. » Insistendu, Ghjuvan’Francescu Corda li dissi : « (…) quandu tù parli i paroli sò vivi, i to paroli sò carnali. » Di megliu ùn s’era pudutu dì. Ed eiu, à l’attu prisenti, di megliu ùn dicu. Chì Ànghjulu ùn avissi diplôma ùn hè una mala par iscriva. A scrittura, a dici propiu di vera cugnizioni u pueta falasurmincu Ànghjulu Francescu Simeoni in u so libru Dicu a mea: « Mi travaglia l’improsa ». Hè un motu chì veni da ùn si sà indu in u fondu di l’essa, chì faci chì l’impruvisatori si lampa è canta a soia. È a sola scola hè a pràtica in parechji. Una pràtica carnali di a puisìa fatta in cumunu. Hè chì ùn ci pò essa cumunu senza particulari è nemmenu particulari senza cumunu. In quissu u « fà» ùn ci hè diploma chì valga. Hè un affari di sapienza chì funghjulisci attraversu à a parola viva, a parola antica nata tandu, nova framanti, in carri viva è chì u pueta vesti di a so peddi propia. U vangelu di San Ghjuvanni spezza cù ‘ssi tèrmini trimendi : « In principio erat Verbum». U Verbu, a Parola. A Parola, chì suprana, dà vita incarnalèndusi. I diploma d’Ànghjulu sò i so paroli. D’altrondi quand’eddu i dici ci faci capisci chì si tratta di u nascimentu di un mondu, micca di cridenza, bensì di vulè. Un mondu vulsutu, vulsutu bè. «(…) i to paroli sò carnali », ‘ssu pinsamentu hè u parè di Ghjuvan’ Francescu Corda, ma ribomba ancu com’è un mònitu chì canna u camminu suvitatu da Ànghjulu attraversu à u valdu di i sìmbuli viritativi di a vita nova, nata da a brama è innastata da u vulè. Da i petri suttani di a casetta d’una volta scàppani i paroli carnali. Or tandu sàltani i monti com’è arghjeti è i teppi com’è agneddi. Ùn hè a petracori una parola carnali da i nosci carnali ?

RINATU COTI

ISBN : 978-2-905790-91-0

247 pagine

Prezzu : 15 €

PREMIU DI A CTC 2010